Begroting 2027: “De regering bespaart blind op openbare diensten, stuurt de rekening naar de Brusselaars en goochelt met de cijfers”, hekelt de PVDA

Begroting 2027: “De regering bespaart blind op openbare diensten, stuurt de rekening naar de Brusselaars en goochelt met de cijfers”, hekelt de PVDA

De PVDA-fractie in het Brussels Parlement hekelt de begrotingskeuzes van de regering MR-PS-Les Engagés-Groen-Vooruit-Anders-CD&V voor 2027. Volgens de linkse partij zullen vooral de Brusselse werkende mensen en gezinnen de gevolgen van dit beleid voelen: besparingen op openbare diensten, hogere tarieven en nieuwe belastingen. De PVDA hekelt ook de misleidende voorstelling van de begrotingscijfers. Achter de aangekondigde besparingen slaagt de regering er niet in om het tekort werkelijk terug te dringen en schuift ze de begrotingsproblemen door naar later. Zelfs het Rekenhof wijst in zijn verslag op verschillende van die problemen. Bovendien geeft de regering zichzelf een blanco cheque om met begrotingsmiddelen te schuiven zonder opnieuw langs het Parlement te passeren. Deze begroting maakt de prioriteiten wel duidelijk: besparen op essentiële diensten voor de bevolking, terwijl ze grote bedragen blijft uittrekken voor projecten zoals Kanal, metro 3 en het congrescentrum op de Heizel, waar onder meer vastgoedontwikkelaars van profiteren. Ondertussen raakt de regering niet aan de privileges van haar eigen leden.

“De Brusselaars zullen meer betalen voor minder openbare dienstverlening. Minder middelen voor publieke huisvesting, duurder openbaar vervoer, een nieuwe autobelasting met het wegenvignet, minder afvalophalingen en administraties die steeds minder middelen krijgen om hun werk te doen. Ondertussen blijft de regering vasthouden aan dure projecten zoals metro 3, Kanal en het congrescentrum op de Heizel. Dat zijn de begrotingskeuzes waar wij ons tegen verzetten”, reageert Françoise De Smedt, fractieleidster van de PVDA in het Brussels Parlement.

Ze vervolgt: “De regering wil in 2027 nog eens 114 miljoen euro besparen op de overheidsdiensten, boven op de 176 miljoen euro die al in 2026 werd geschrapt. Ze houdt vast aan de aanwervingsstop, terwijl minister Dirk De Smedt op een parlementaire vraag van ons moest toegeven dat er geen enkele impactanalyse werd uitgevoerd naar de gevolgen voor de kwaliteit en continuïteit van de openbare dienstverlening. Dat is toch hallucinant? De regering schrapt middelen en jobs zonder zelfs maar te onderzoeken wat de gevolgen zijn. En voor het derde jaar op rij wordt er 25 miljoen euro weggehaald bij het middenveld en terreinorganisaties, met zware gevolgen voor tientallen verenigingen en de mensen waar zij mee werken. Dat zal de dienstverlening aan de Brusselaars er niet op verbeteren. Ook op het vlak van huisvesting schroeft de regering haar ambities voor de bouw van publieke woningen drastisch terug. Tegelijk werkt ze aan een hervorming die sommige sociale huurprijzen dreigt te verhogen. Bij de MIVB stijgen de tarieven, terwijl de vervoersmaatschappij moet besparen en het vervoersaanbod sinds 2024 al verschillende keren werd verminderd. Bij Net Brussel zullen minder afvalophalingen onze straten vuiler maken en de werkdruk voor de vuilnisophalers verhogen. Al deze beslissingen zullen heel concrete gevolgen hebben voor het dagelijkse leven van de Brusselaars. Met het wegenvignet voert de regering bovendien een nieuwe belasting in voor een deel van de automobilisten, terwijl anderen worden vrijgesteld. En omdat er nog zoveel onduidelijkheid bestaat over die hervorming, hebben we vandaag geen enkele garantie dat de autobelasting voor de Brusselaars zelf niet zal stijgen.”

Ook het Rekenhof is bijzonder kritisch voor de Brusselse begroting: “Voor het derde jaar op rij neemt de regering een bepaling op in haar begrotingsordonnantie waarmee ze begrotingskredieten kan verschuiven zonder opnieuw langs het Parlement te passeren. Het Rekenhof hekelt zelf dat hierdoor de democratische controle op de overheidsfinanciën wordt uitgehold. Je kan toch niet van de hele bevolking inspanningen vragen en tegelijk de parlementaire controle op de besteding van het belastinggeld omzeilen?”, vervolgt Françoise De Smedt.

“En dan is er nog een ander essentieel punt: de zogenaamde codes 8. De regering gebruikt die boekhoudkundige techniek om bepaalde investeringen en financiële verrichtingen buiten de berekening van het aangekondigde begrotingstekort te houden. Het gaat onder meer om verrichtingen van de Brusselse Gewestelijke Huisvestingsmaatschappij (BGHM), Vivaqua, NEO, Kanal en de energieleningen. Zo kan de regering uitpakken met een begrotingstekort van 719 miljoen euro in 2027 en zichzelf op de borst kloppen omdat ze dat tekort zogezegd fors heeft teruggedrongen. Maar dat geld moet nog altijd gevonden en geleend worden! Met andere woorden: de regering doet het tekort op papier dalen, zonder het werkelijke begrotingsprobleem op te lossen. Dat is het verschil tussen de overheidsfinanciën echt verbeteren en de cijfers mooier voorstellen dan ze zijn. Een deel van de rekening wordt gewoon doorgeschoven naar de volgende jaren. De Brusselaars voelen vandaag de besparingen op de openbare diensten, maar daarmee is het begrotingsprobleem van morgen helemaal niet opgelost. De regering doet alsof de situatie verbetert, terwijl het fundamentele probleem blijft bestaan. Zo krijgen de Brusselaars twee keer de rekening gepresenteerd”, hekelt Françoise De Smedt.

Ze besluit: “Dit alles toont nog maar eens hoe belangrijk een herfinanciering van Brussel is. Daarvoor moeten we onder meer zorgen dat de federale dotaties correct geïndexeerd worden en beter aansluiten bij de werkelijke noden van het Gewest. De Brusselse overheidsfinanciën zullen niet structureel verbeteren door blind te blijven besparen en te doen alsof het begrotingsprobleem daarmee opgelost raakt.”