De keuzes van de Brusselse regering: tussen cadeaus aan de particuliere sector en een huurtoeslag die op zich laat wachten

Midden in de crisis van de coronavirus kiest de Brusselse meerderheid PS-Ecolo-Défi voor een mooie enveloppe voor de privévastgoedsector door de Silver Tower in handen te laten van een grote Duitse vastgoedbelegger. Maar de enveloppe voor Brusselse huurders met problemen laat nog op zich wachten: de meerderheid heeft het debat over de toepassing van de huurtoeslag, die nochtans in 2018 werd opgestart, nogmaals uitgesteld...

Silver Tower, image SPRB

In mei jongstleden besliste het Brussels Hoofdstedelijk Gewest om af te zien van zijn voorkooprecht (voorrangsrecht bij de aankoop van een pand) voor het Silver Tower gebouw, dat het over enkele maanden voor een periode van 18 jaar met zijn administratie in gebruik zal nemen. Het Gewest had nochtans eigenaar kunnen worden van de Silver Tower, maar liet dat in handen van een particuliere Duitse ontwikkelaar.

De Duitse privévastgoedbelegger Deka Immobiliën legde ongeveer 200 miljoen euro op tafel, en werd zo eigenaar van de Silver Tower. Het Gewest zal het gebouw huren en er de ongeveer 2000 ambtenaren van de Brusselse gewestelijke overheidsdienst huisvesten (verhuizing gepland voor het najaar van 2020).

De jaarlijkse huur zal bijna 6 miljoen euro bedragen, 18 jaar lang. Dat komt neer op een totaal huurbedrag van 108 miljoen, meer dus dan de helft van de aankoopprijs (200 miljoen), met een rendement van 3,25 % per jaar voor de particuliere ontwikkelaar, terwijl de rentepercentages rond de 0 % liggen. Uiteindelijk was het voor het Gewest goedkoper geweest om een lening af te sluiten om de toren te kopen. Bijgevolg zal het gewest deze particuliere Duitse projectontwikkelaar een huur betalen (met overheidsgeld), waardoor die laatste ook zal kunnen profiteren van een rendement.

We moeten in dit dossier nog een andere grote begunstigde vermelden: de ontwikkelaar Ghelamco, die de Silver Tower dus kon verkopen, terwijl Ghelamco tot voor kort de grote verliezer was in de zaak van het Nationale Stadion (project dat op zijn kosten moest worden opgegeven), maar die dat verlies dankzij de Silver Tower te boven zal komen met een verkoop die op 200 miljoen euro wordt geraamd, nadat het Gewest afzag van de aankoop van het gebouw.

Een zeer kwalijke zaak voor het Gewest, dat enerzijds niet op een duurzame manier investeert en anderzijds een zorgelijk tekort aan budget heeft ten behoeve van de sociale noden van de Brusselaars. Het Gewest had dit gebouw kunnen verwerven zodat het in handen van de overheid zou blijven. Dit gebouw had kunnen worden gebruikt om in de noden van de gemeenschap te voorzien. En wat staat ons te wachten aan het eind van de 18-jarige huurovereenkomst? Er is geen enkele garantie dat het gebouw niet zal worden doorverkocht tegen een veel hogere prijs dan de aankoopprijs. De overheid subsidieert dus de particuliere sector door speculatieve investeringen aan te moedigen, waarbij het aan de particuliere markt wordt overgelaten om de middelen naar eigen goeddunken toe te wijzen.

Ook de huidige context waarin deze beslissing van de Brusselse regering viel roept vragen op. Waarom werd een dergelijk besluit genomen in de huidige context van de gezondheids- en economische crisis, terwijl de behoefte aan openbare infrastructuur en hulp aan mensen in nood meer dan voorrang verdienen? Ondertussen wachten de Brusselse huurders op de uitvoering van de hervorming van de algemene huurtoeslag, die in 2018 werd opgestart, maar waarbij de Brusselse regering talmt met de activering ervan. Deze hervorming zou de toegang tot de huurtoelage vereenvoudigen en de hulp naar meer gezinnen uitbreiden. Deze vergoeding vormt een financiële steun om een deel van de huur te dekken, zodat een huurder met een laag inkomen een geschikte woning kan huren.

Het "debat" in het Brussels Parlement verliep minstens zo snel als de beslissing om de Silver Tower aan de privésector aan te bieden. Allereerst hadden we de tekst op 28 mei in de commissie voor de Huisvesting moeten bespreken waardoor de hervorming van de huurtoeslag in werking had kunnen treden. De Brusselse meerderheid (PS-Ecolo-Défi) had echter gevraagd om de bespreking van de tekst tot 2 juli uit te stellen, met als argument dat de regering er nog aan het werken was en tegen die datum klaar zou zijn. Op 2 juli wordt dit scenario herhaald en stelt de regering de bespreking opnieuw uit. De PS-Ecolo-Défi meerderheid koos er dus voor het debat over de invoering van de algemene huurtoeslag uit te stellen en zo elke inhoudelijke discussie te verhinderen. Niet erg democratisch, en de Brusselaars zullen weer moeten wachten op een hypothetische hulp om hun huur te betalen. Er wordt reikhalzend uitgekeken naar een antwoord op dit dossier door de Brusselse regering tegen het najaar van 2020.

Wat de inhoud van deze huurtoeslag betreft, heeft deze toekenningsregeling, tenzij ze gepaard gaat met een bindende huurprijsrooster, bovendien in de eerste plaats het perverse effect dat ze de huren helpt verhogen aangezien het marktmechanisme vrijelijk blijft functioneren. Anderzijds is het zo dat, aangezien de huurtoeslag wordt toegekend op basis van het huidige huurprijsrooster, de huurders zullen worden verplicht een woning te huren waarvan de prijs niet boven de maximale referentiehuurprijs van dat rooster ligt. Indien dit wel het geval is, ontvangt de huurder zijn toelage niet. De huurder wordt dus twee keer gestraft. En dat is de wereld op zijn kop: de huren zijn immers te hoog omdat de overheid het huurprijsrooster niet bindend maakt, en dan is het weer de schuld van de huurders.

Daarom is het voor de PVDA van essentieel belang om naast de huurtoeslag een bindend huurprijsrooster te hebben om de huurprijzen te verlagen, in plaats van tenslotte grote particuliere verhuurders met overheidsgeld te subsidiëren. Zo kunnen we gezinnen het beste helpen hun verlies aan koopkracht te compenseren.

De PVDA zelf is dan ook kritisch over het huidige huurtoeslagmechanisme, maar de inhoudelijke discussie blokkeren, zoals de meerderheid deed, is gewoon ondemocratisch.

De conclusie is dat, midden in de coronacrisis, de Brusselse PS-Ecolo-Défi meerderheid kiest voor een mooie enveloppe voor de privévastgoedsector. Terwijl Brusselse huurders in moeilijkheden nog moeten wachten op hun eigen toeslag.

De PVDA zal de huurtoeslag aandachtig volgen; de woorden van de meerderheid moeten worden omgezet in concrete daden. We blijven het recht op betaalbare huisvesting voor alle Brusselaars verdedigen.


Schrijf als eerste een reactie

Gelieve je mail te bekijken voor een link om je account te activeren.

Doe je mee?