“De toekomst voor de jeugd: vast werk in plaats van onderbetaalde stages” Michael Verbauwhede (PVDA)

De recente gegevens van Actiris en de getuigenissen die zich opstapelen bevestigen het: de instapstages in ondernemingen zijn geen oplossing voor de werkloosheid. Voor de Brusselse PVDA volksvertegenwoordiger Michaël Verbauwhede "dragen deze stages bij tot het precair maken van bestaande jobs en zet dit systeem jongeren in de uitverkoop, voor een miserabel loon”. “De jeugd wil niet in de uitverkoop staan. Jongeren willen een deftige en stabiele job."

Het systeem van instapstages in ondernemingen wordt aangeprezen door de regionale Brusselse en Waalse regering. Officieel moeten ze jongeren na hun schoolopleiding de mogelijkheid bieden een "job te leren" en een "eerste vormende ervaring" op te doen. De stages worden aangeboden door Forem en Actiris. De stagiaires worden aangeworven voor 3 tot 6 maanden en krijgen 866€ per maand uitbetaald, waarvan de werkgever slechts 200 € betaalt. De 666 resterende euros worden door de gemeenschap betaald via de RVA. "Deze stagiaires zijn dus voor de werkgever beschikbaar voor minder dan 1,3€ per uur", legt Michael Verbauwhede uit. "Dat is ongeveer tien keer goedkoper dan een bediende, en dat zonder enige serieuze garantie vanwege de werkgever. Zo is de werkgever niet verplicht de jongere na de 'stage' aan te werven."

De overgrote meerderheid van de stages situeren zich in de privésector. Ze vragen erg weinig opleiding of ervaring. Enkele Waalse en Brusselse voorbeelden: telefoniste, rekkenvuller, schoenenverkoper, kassierster, sandwichverkoper in een fastfoodketen, garçon of folderverdeler. Blokker (een bedrijf dat het met een Belgische winst van meer dan 9,9 miljoen euro zeer goed stelt) werft 22 stagiaires aan in Brussel voor “het vullen van rekken/kassa/stockbeheer/schoonmaak”. Een café vraagt stagiaires als 'zaalmedewerker'.

Michaël Verbauwhede: «Laten we even serieus zijn: dat zijn jobs die vervangen worden door onderbetaalde stages, voor 75% gefinancierd door de gemeenschap. Dat is onaanvaardbaar. Sommige vakbondsvertegenwoordigers hebben dat goed begrepen en hebben zich verzet tegen de invoering van dat mechanisme in hun bedrijf. De ministers mogen eens uitleggen welke opleiding komt kijken bij het uitdelen van folders gedurende zes maanden en welke ervaring men daarmee eigenlijk opdoet», stelt Michaël Verbauwhede zich de vraag. «De jongeren zijn hier niet bezig 'een beroep te leren'! Ze zijn simpelweg een normale job aan het doen en ze worden onderbetaald. Dit zijn gesoldeerde jobs.”

De lijst toont ook de soms moeilijke werkomstandigheden: onderbroken of variabele uren, beschikbaar moeten zijn op zaterdag of zondag. “Zeg nu eens eerlijk, is dat een toekomst voor de jongeren: 38 uur per week met een onderbroken uurrooster voor iets meer dan 800 euro per maand gedurende zes maanden?”, benadrukt het PVDA parlementslid.

“Sommigen zullen zeggen dat deze stages beter zijn dan niets. Wij denken daarentegen dat deze zogenaamde 'stages' het vast karakter van jobs ondermijnen. Zoals Waals Minister van Werk Eliane Tillieux zelf moet erkennen “wordt de maatregel contraproductief”. Het collectief geld dat op deze manier aan privébedrijven wordt gegeven (soms multinationals), zou beter geïnvesteerd worden in echte degelijke jobs met maatschappelijk nut. De noden zijn zo groot in Brussel en in Wallonië: crèches, bejaardenhuizen, scholen, opvoeders, bibliotheken, huisvuilophaling, buschauffeurs, enz. De regionale regeringen hebben het compleet mis. In een situatie van ernstig jobtekort, moet men deze verspilling van publieke middelen dringend een halt toeroepen en investeren in de creatie van duurzame en correct betaalde openbare jobs”, besluit Michaël Verbauwhede, Brussels volksvertegenwoordiger voor de PVDA.